Θέλουμε!

Cafe+oct+02

Έκθεση αιτημάτων προς το υπουργείο Παιδείας

 

Το παρακάτω κείμενο είναι ακόμη «πρόχειρο» και το δουλεύουμε συνεχώς αυτές τις μέρες. Σβήνουμε, ξαναγράφουμε, συμπληρώνουμε, κλπ. Πρόκειται για μια έκθεση την οποία θα στείλουμε στο Υπουργείο Παιδείας και είμαστε αισιόδοξοι πως θα μας ακούσουν 🙂

 

  • Αξονες:
    • ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

    η παντελής έλλειψη νομοθετικου πλαισίου που να επιτρέπει την εναλλακτική εκπαιδευση στη χωρα μας όπως στα περισσότερα ευρωπαϊκά κρατη. Στην κατευθυνηση αυτη υπάρχει ήδη μια ενεργη συλλογη υπογραφων (την ξεκινησε η μοντεσσοριανη κοινοτητα το 2010) http://www.ipetitions.com/petition/alternative_education/

    Επίσης

    -νομιμοποίηση του homeschooling

    -θεσμοθέτηση της συνεργασίας γονιών- εκπαιδευτικών-ειδικών θεραπευτων και ειδικών δασκάλων

    -να επιτραπεί η δημιουγία αυτοδιαχειριζόμενων σχολείων, βασισμένων σε εναλλακτικά εκπαιδευτικά πρότυπα (σχολεία Stainer, Montessori, Free schools, Σχολεία Freinet, REGGIO EMILIAΔημοκρατικά Σχολεία κτλ), ή και σε συνδυασμούς αυτών, που λειτουργουν ήδη στην Ευρώπη και στον κόσμο με επιτυχία.

     

    Πρωτοβουλία για τη Δημοκρατική Εκπαίδευση

     

     

    Υπάρχουν δεσμοί στο Ευρωπαϊκό επίπεδο που εγγυούνται το δικαίωμα ελεύθερης επιλογής της εκπαίδευσης των παιδιών από τη πλευρά των γονέων, όσον σέβεται και το δικαίωμα του παιδιού για εκπαίδευση (πρέπει να το ψάξουμε, π.χ. μέσω το EUDEC).

     

    Ο νόμος στην Ελλάδα επίσης επιτρέπει στον γονέα να επιλέγει τον τρόπο εκπαίδευσης του παιδιού του (πληροφορία του Συνήγορου του Παιδιού).

     

    Στην πράξη, όμως, αυτός ο νόμος δεν γίνεται σεβαστός από το Υπουργείο Παιδείας, ωστόσο υπάρχουν άλλοι νόμοι οι οποίοι από τη μια απαγορεύουν την αυτόνομη και αυτό-οργανομένη εκπαίδευση από τη πλευρά των γονέων, και από την άλλη αναγκάζουν κάθε σχολείο – είτε δημόσιο είτε ιδιωτικό – να παρακολουθεί ένα ακραία στενό και υπερφορτωμένο διδακτικό πρόγραμμα.

     

    Αυτό το πρόγραμμα, όπως εφαρμόζεται σήμερα, πνίγει κάθε προσπάθεια προσαρμογής της μάθησης στις αληθινές ανάγκες του παιδιού από τη πλευρά των δασκάλων. Ως αποτέλεσμα, οι μαθητές είτε βαριούνται, είτε  υποφέρουν απο άγχος και φόβο. Έτσι η φυσιολογική περιέργεια και δίψα των παιδιών για μάθηση καταπιέζεται και εξοντώνεται.

     

    Η ερεύνα δείχνει αναμφισβήτητα ότι τέτοιες συνθήκες και μπλοκάρουν τη μνήμη, και μπορούν να οδηγούν σε πολλαπλάσια ψυχολογικά προβλήματα, αλλά και απομακρύνουν τελικά τον μαθητή απο το σχολικό πλαίσιο. Έτσι αρνείται το δικαίωμα του παιδιού για μάθηση από τη κακή εφαρμογή των ίδιων νόμων που υπάρχουν να το εγγυούνται. Όπως η μαζική ανεργία σήμερα απειλεί μια ολόκληρη γενιά νέων, η συνεχώς αυξανόμενη πίεση στα Ελληνικά σχολεία αποτελεί άλλη μια καταστροφή που πλήττει τους ακόμα νεώτερους.

     

    Για να αλλάξει αυτή η  κατάσταση άμεσα και ριζικά ζητάμε από το Υπουργείο Παιδείας:

     

    1) Την αναγνώριση άλλων διεθνώς εφαρμοσμένων και αναγνωρισμένων μεθόδων για το σύνολο της λειτουργίας ενός σχολείου (Μοντεσσοριανό, Waldorf, Freinet, Δημοκρατικά Σχολεία κτλ.), αντί για κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις μόνο για λίγες ώρες τη βδομάδα, ισότιμα με το ισχύον κρατικό εκπαιδευτικό μοντέλο

     

    2) Να προωθεί ενεργά και στη πράξη μια εκπαίδευση με στόχο την ελεύθερη, κριτική και δημοκρατική σκέψη και συνείδηση, τον υπεύθυνο πολίτη, τη κοινωνικότητα και το σεβασμό για το κοινό συμφέρον και για το περιβάλλον

     

    3) Να επιτραπεί η κατ’ οίκον εκπαίδευση για όλα τα παιδιά έτσι ώστε οι γονείς στην Ελλάδα να μπορούν άμεσα να εξασκήσουν το δικαίωμά για ελεύθερη επιλογή της εκπαίδευσης των παιδιών τους.

     

    *Από τον Wolfgang Knorr, γονέα και ενεργό αναζητητή στην εύρεση λύσης για την εκπαίδευση

     

     

    • ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗς ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗς ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

    επειδή όμως το δικαίωμα στην εναλλακτική εκπαίδευση αφορα κάθε παιδί, δεν φτανει να ανοίξει το νομοθετικό πλάισιο, αλλά θα πρεπει να συμβουν δομικές αλλαγες σ αυτην την κατευθυνση ΚΑΙ για την δημόσια παιδεία. Κοινώς σχολεία ΔΗΜΟΣΙΑ σαν τον Φουρφουρά, Δεν λέω να ακολουθησει το προτυπο της βιωματικής εκπαιδευσης το καθε σχολείο, λεω μονο πως θα πρεπει να επιτρεπεται να το ακολουθησει όποιο σχολείο επιθυμεί ή όπου υπάρχει η αναγκαιότητα, ειτε γιατί το επιθυμουν οι γονείς κι η τοπική κοινότητα. Αρα δευτερος βασικός άξονας ειναι το νομοθετικό πλαίσιο της κρατικής εκπαιδευσης να προβλέπει ΚΑΙ τετοια ΔΗΜΟΣΙΑ σχολεία.

    • ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

     Χρήματα για την παιδεία (παγιο αιτημα, παντα επίκαιρο, που η μη ικανοποίηση του εχει φερει παρα πολλά δεινά στα ελληνικά σχολεία, στους δασκάλους, στα παιδια και στους γονείς και στην ιδια την κοινωνία) Να σταματησουν να συγχωνευονται σχολεία και να απολύονται εκπαιδευτικοί ετσι στην τυχη. Αν υπάρξουν χρήματα, θα υπάρξει και τρόπος να υλοποιηθεί επιμόρφωση δασκάλων, ωστε να εκλείψουν τα κλασικά φαινομενα αυταρχισμού στα σχολεία. Αν υπάρξουν χρήματα θα μπορέσουν να δημιουργηθουν συγχρονα σχολεία και να ανακαινισθουν τα παλια. (Μ. τσουκνάκη). Επαναλειτουργία των κλειστών σχολείων σε χωριά. Μικρά σχολεία, με λίγους μαθητές αλλά με όλες τις ειδικότητες και τις δυνατότητες των μεγαλύτερων σχολείων. Πρόσληψη περισσότερων εκπαιδευτικών για ειδικότητες, αύξηση των μισθών σε όλους. (από Χριστίνα Πετρίδη) Ειδικό επιστημονικό προσωπικό στο γενικό  σχολείο : ένας ψυχολόγος και ένας κοινωνικός λειτουργός και τουλάχιστον ένας ειδικός δάσκαλος σε κάθε σχολείο με αμεα μαθητές ή με μαθητες με μαθησιακές δυσκολίες- Πρόσληψη βοηθητικού προσωπικού : σχολικοί νοσηλευτές, σχολικοί βοηθοί, γραμματείς και μάγειρες

    • ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΙΣΗ & ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

     Τι γινεται με την περιβόητη «αξιολογηση» αλήθεια? που μόνο αξιολόγηση δεν ειναι? θα πρεπει να το συνυπολογησουμε ΚΑΙ αυτό καπου… αξιολόγιση με πραγματικά εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά κριτήρια, αξιολόγηση αποτελεσμάτικότητας του παιδαγωγικου ρόλου και όχι των «τύπων»Επίσης πρόβλεψη για θεσμοθετημένη διαρκή και σοβαρή παιδαγωγική επιμόρφωση, ιδανικά επιδοτούμενη, των εκπαιδευτικών κάθε βαθμίδας

     

    Katerina tranouli: να διευκρινισουμε εδω οτι η επιμορφωση των δασκαλων ή οποιων αλλων ερχονται σε επαφη με νεους ανθρωπους και θελοντας και μη γινονται τα προτυπα τους , απο την προσχολικη ηλικια μεχρι και την εφηβεια και ακομη πιο μετα , δεν ειναι γνωσιακη .. δεν συσχτιζεται με ακομη περισσοτερες γνωσεις , αλλα με βαθεια κατανοηση των ανθρωπινων αναγκων , των δικαιωματων του ανθρωπου ανεξαρτητου ηλικιας και φυλου και εθνικοτητας ….. η μαλλον , για να γινει απολυτα βαθεια η κατανοηση , ναι σε εξαρτηση με τα προηγουμενα αλλα οχι μονο με αυτα , ετσι ωστε καθε φορα να αντιλμβανομαστε το διαφορετικο «χαρτη» του ανθρωπου τον οποιο συνανστρεφομαστε και να τον αντιμετωπιζουμε ως ιδιαιτερη μοναδα και οχι σαν απειροελαχιστο κομματακι μιας ευρυτερης ομαδας , υποχρεωμενο να ακολουθησει τις τασεις , τα συμφεροντα και τα γουστα , ειτε της πλειοψηφιας , ειτε των συντονιστων …. Επισης πολυ σημαντικο σε σχεση με το προτζεκτ αλλαγης της παιδειας που συζηταμε εδω , ειναι να συμπεριλαβουμε στις προτασεις μας στο υπουργειο και μια μελετη με αποδεικτικα στοιχεια και ερευνες για τα ωφελη της αλλης αντιμετωπισης στον εγκεφαλο ,στην ταχυτητα της αναπτυξης του στην φρεσκαδα ωριμανσης των νεων ανθρωπων , στην υπευθυνοτητα τους και την αποτελεσματικοτητα στη συνεργασια μαζι τους …μια συγκριτικη μελετη που να αποδεικνυει την παταγωδη αποτυχια του σημερινου συστηματος …………..

    • «σχολείο για ΟΛΑ τα παιδιά»  

    που σημαίνει σχολεία πραγματικής συνδιδασκαλίας για τα ΑμεΑ παιδιά και όχι ειδικά σχολεία γκετοποίησης τους. Δημόσια σχολεία που με βοηθό δασκαλο όπου χρειάζεται να μπορει καθε παιδί να παρακολουθησει και να ενταχθεί. Κι αυτό θα πρεπει να επικοινωνηθεί και στους συλλόγους ΑμεΑ και στους ειδικους δασκάλους και κυρίως στους γονείς. Σχολεία που να εχουν την πρακτική δυνατότητα να σεβαστουν τις ιδιαίτερες αναγκες ΟΛΩΝ των παιδιών. Ο Φουρφουράς και τα Σχολεία της Φυσης και των Χρωματων απέδειξαν ήδη πως είναι εφικτό κάτι τετοιο.

     

     

    • ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ  
    • ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ (‘αρα και των στόχων του σύγχρονου σχολείου)  
    • ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, ΑΝΤΙΑΥΤΑΡΧΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

    – Θεσμοθέτιση της συνελευσης των μαθητων της τάξης αλλά και του σχολείου (ως πρακτικό εργαλείο) σε τακτά χρονικά διαστήματα, ισότιμα με τον δασκαλο, ωστε να έχουν τα παιδιά βήμα να αρθρώνουν λόγο (για τον χώρο/χρόνο/ειδος της μαθησης, για τις μεταξύ τους σχέσεις, για τη σχέση τους με το σχολείο και τον δασκαλο) αλλά και να αναλαμβάνουν την ευθύνη τους ή να προτείνουν λύσεις στις περιπτώσεις «μαθητικής απειθαρχίας». Δεν γινεται να οραματιζόμαστε την «ιδανική» εκπαιδευση χωρίς να έχουν λόγο σ αυτην τα ίδια τα παιδιά (τα τεκμηριωμένα παραδείγματα πολλά- να τα αναφερουμε)

    -Παιδαγωγική Φρενέ (και όχι μόνο)

    • Αλλαγή στο τρόπο αξιολόγησης των μαθητών. 

    Όχι άλλη ανταγωνιστικότητα μέσω της βαθμολογίας. Ο μαθητής να είναι ελέυθερος να επιλέγει μόνος του το πρόγραμμα σπουδών του και η αξιολόγηση των ικανοτήτων του να γίνεται σφαιρικά και όχι μόνο για το γνωστικό τομέα. π.χ. να αξιολογείται η προσπάθεια και η συνεργασία. Κατάργηση του θεσμού των πανελληνίων εξετάσεων. Η εισαγωγή στα πανεπιστήμια να γίνεται κατόπιν επιλογής του μαθητή και με συνέντευξη ή ειδικές εξετάσεις από το πανεπιστήμιο ή τη σχολή που επέλεξε. Επανίδρυση όλων των τεχνικών σχολών και των επαγγελματικών λυκείων και εισαγωγή νέων ειδικοτήτων τεχνικής κατάρτησης (Μ. Τσουκνάκη)

     

    • ΑΚΟΛΟΥΘΊΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

    (και αναλυτικά προγραμματα σύμφωνα με τις εξελίξεις και τις γνωσεις που μας παρέχει η αναπτυξιακή και η γνωστική ψυχολογία και σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες μαθησης: Γνωστικές Προσεγγίσεις, Κοινωνικογνωστικές Προσεγγίσεις, Εποικοδομητική Προσέγγιση, μεθοδος SOLE και πολλες άλλες)

     

    (από Χριστίνα Πετρίδη) – Ουσιαστική αποδέσμευση του ενιαίου προγράμματος από τα σχολικά εγχειρίδια

    • ΑΠΟΔΟΧΗ ΧΩΡΙς ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙς (αποδοχή του μαθητή απο το δασκαλο, άσχετα με τις επιδόσεις, ικανότητες ή δυσκολίες του πρώτου)

     

    • ΠΡΟΣΕΓΓΥΣΗ ΤΩΝ ΟΤΑ  

    (σχετικά με κτηριακά, αναλώσιμα, λειτουργικά κόστη και πορους)

     

     

    • (απο Sandra Mavroidis ) H τοποθέτησή μου αφορά στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Νομίζω ότι στην πρότασή μας έχουμε (και καλό είναι να το ξεκαθαρίσουμε) δυο άξονες, που συχνά καλύπτουν ο ένας τον άλλο.
    •   Άξονας 1. Ενημέρωση γονέων και δασκάλων γι’ αυτά που ήδη ισχύουν και δεν τηρούνται ούτε στο ελάχιστο. Στον άξονα 1 μπορούμε να δράσουμε άμεσα και αποτελεσματικά, με ένα καλό πρόγραμμα ενημέρωσης γονέων, ένα παραπλήσιο δασκάλων και σχολικών συμβούλων, συζητώντας τα αυτονόητα: – το σχολείο δεν περιορίζεται στη διδασκαλία των μαθηματικών και της γλώσσας – οι ώρες κατ’ οίκον μελέτης δεν είναι στη διακριτική ευχέρεια του κάθε δασκάλου, αλλά ορίζονται με εγκύκλιο από το υπουργείο – η ευέλικτη ζώνη δεν είναι ώρα μαθηματικών – για τα εικαστικά, τη μουσική, τη θεατρική αγωγή υπάρχουν βιβλία μαθητή και δασκάλου , που μπορούν και οφείλουν να συμβουλεύονται όσοι δεν νιώθουν χαρισματικοί στις τέχνες – τα αναλυτικά ορίζουν υπέροχες εναλλακτικές προτεινόμενες δραστηριότητες για κάθε μάθημα… είναι λίγα ενδεικτικά στοιχεία. Ας έχουμε στο νου μας την 1η παρ. του 1ου άρθρου του 1566/1985: «Σκοπός της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι να συμβάλλει στην ολόπλευρη , αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε, ανεξάρτητα από φύλο και καταγωγή , να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά.» Αυτά λοιπόν , είναι αυτά που ισχύουν , μια ματιά στα αναλυτικά προγράμματα (τόσο του 2003, όσο κυρίως αυτά του Νέου Σχολείου του 2011, θα μας πείσει ότι πολλές επιστημονικές ομάδες έχουν κάνει πολύ σημαντική δουλειά)
    • Άξονας 2. Αλλαγές στον εκπαιδευτικό νόμο και ό, τι τον ακολουθεί (αναλυτικό, βιβλία κλπ).

    Και τώρα πάμε στον Άξονα 2. Αλλαγές. Εδώ προφανώς υπάρχει μια ταξινόμηση ανάμεσα σε προτάσεις που απλά είναι θέμα πολιτικής βούλησης, και δε μου φαίνεται ότι απαιτούν στ’ αλήθεια χρόνο και άλλες προτάσεις που χρειάζονται περισσότερο χρόνο και χρήμα. Στην πρώτη κατηγορία είναι — η ελαστικοποίηση του νομικού πλαισίου για τα μη κερδοσκοπικά ή/και αυτοδιαχειριζόμενα σχολεία, να έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν χωρίς την υποχρέωση να ακολουθούν τα βιβλία του υπουργείου, με έναν μίνιμουμ έλεγχο στόχων, μια αξιόπιστη επιτροπή έλεγχου του Υπουργείου μπορεί να κάνει τη δουλειά. Σ’ αυτή την κατηγορία είναι επίσης και — η μερική κρατική επιχορήγησή τους με την – απλή κι όμως- λογική ότι αφού κάποιοι φορολογούμενοι πολίτες τα επιλέγουν για τα παιδιά τους, έχουν αυτό το δικαίωμα(το αυτονόητο μας φαίνεται τραβηγμένο!) — το άνοιγμα του σχολείου στην τοπική κοινωνία και στους γονείς . Προχωρώντας ένα σκαλοπάτι (με κάποιο παραπάνω κόστος δηλαδή), αναφέρω ενδεικτικά: — τα τμήματα πρέπει να μην ξεπερνούν τους 15 μαθητές, — στο ωράριο των δάσκαλων να προβλέπεται χρόνος για μεταξύ τους συμβούλια (δάσκαλοι και ειδικότητες) καθώς και για συχνές συναντήσεις με τους γονείς για την ενίσχυση της σχολικής κοινότητας, — στο ωρολόγιο πρόγραμμα των μαθητών να προστεθούν ώρες «σχολικής ζωής» για ενημερωτικά προγράμματα, συνελεύσεις, διαχείριση συγκρούσεων και πολλά άλλα — να σταματήσει η βιβλιοκεντρική προσέγγιση της μάθησης, δεν χρειαζόμαστε κάποια μόνο καινούρια βιβλία, αλλά πολλές πηγές από τις οποίες θα προσεγγίζουμε τα θέματά μας — να θεσπιστεί συνεχόμενη επιμόρφωση των δασκάλων μέσα στα σχολεία τους. Ένα ακόμα σκαλοπάτι παραπέρα μας ζητάει να ανακαινιστούν τα παλιά κτίρια, να εξοπλιστούν και να χτιστούν καινούρια, να επαναλειτουργήσουν τα ολιγοθέσια σχολεία στις επαρχίες . Πέρα και πάνω από τα σκαλοπάτια είναι απαραίτητο να προσληφθούν πολλοί δάσκαλοι και ειδικότητες και να πληρώνονται καλά.

    •  Οι μέθοδοι διδασκαλίας, τα μοντέλα που κυριαρχούν στη σύγχρονή διδακτική, οι διαφορετικές προσεγγίσεις της ψυχολογίας , καθώς και οι σύγχρονές έρευνες για τον ανθρώπινο εγκέφαλο, όλα να τεθούν στην υπηρεσία του δασκάλου που καλείται ελεύθερος να αφουγκραστεί τον κάθε μαθητή του ξεχωριστά και να συνδεθεί με καρδιά με την τάξη του.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s